De digitale Doos van Pandora – een stevige hand in de eigen boezem
We kennen het verhaal van Pandora. ‘De doos van Pandora’ is een verhaal uit de Griekse mythologie en is metafoor voor een handeling, een besluit of ontwikkeling die onbedoeld een grote, onontkoombare hoeveelheid problemen veroorzaakt. Al vele jaren waarschuwde Profielactueel voor de gevolgen van een ongebreidelde – lees niet gecontroleerde – groei van de digitale mogelijkheden. Met name sinds Donald Trump in 2015 destijds Twitter begon te gebruiken voor zijn campagnes en later zijn presidentschap en uiteindelijk Twitter werd overgenomen door Elon Musk en overging in X.
Social media is de spreekwoordelijke insluiper die op kousenvoeten de huiskamers en kantoren is binnengekomen, zich breed en onmisbaar heeft gemaakt en het huis en kantoor is gaan regeren. Het heeft zich genesteld in het menselijk brein en in de maatschappelijke en economische systemen. Overheden en politiek wereld maken er gebruik van. Ze zijn hoofdzakelijk Amerikaans van origine en thans een wapen in de handen van een club die zich regering noemt maar feitelijk bestaat uit een groep die zich houdt aan wet noch normen en uit is op pure macht, rijkdom en controle.
Met de toelating van sociale media in onze levens is de Doos van Pandora werkelijkheid geworden. En we blijven het gebruiken, zijn verblind door en geketend aan de ‘voordelen’, instant tweets, apps en posts kunnen plaatsen, alles wat in ons opkomt en in reactie op alles wat ons bereikt. De politiek is (te) laat met regulering, de macht, controle, reikwijdte en invloed van de tech firms te groot.
Hiervoor en voor de talloze wegen waarop de digitale wereld ons al of niet positief beïnvloedt waarschuwen we al vele jaren en pleitten we voor een Ministerie voor de Digitale Samenleving. En nu de ene hack na de andere plaatsvindt en het ene digitale schandaal na het andere de samenlevingen teisteren en daadwerkelijk in hun voortbestaan bedreigen begint er iets wakker te worden in politiek en overheden wereldwijd. Burgers stimuleren tot het aanschaffen van noodpakketten is niet de oplossing. Een helder en gecoördineerd politiek en overheidsbeleid en, dat vooral, aantoonbare actie ter reductie van de risico’s en bescherming en veiligheid van de burgers is vereist. Ook als het 15 jaar later komt dan oorspronkelijk nodig.
Een deel van onze columns over de risico’s van de digitale wereld
- Kunnen de regeringen nog wel zorgen voor een toekomstig veilige virtuele samenleving?
- De kwestie van structureel gebrek aan een digitaal beleid in de Rutte-kabinetten
- Zijn Facebook, Google en Instagram het Paard van Troje voor globale anarchie?
- De werelddominantie van sociale media
Foto: Profielactueel | Openart
